Difüzörler tıkanmaya başladığında enerji tüketimi iki nedenle artar:
Aynı oksijen ihtiyacını karşılamak için daha fazla hava debisi (Q) gerekir (transfer verimi düşer).
Difüzör ve hat basınç kaybı (Δp) artar; blower daha yüksek basınca karşı çalışır.
Bunu hızlıca aşağıdaki oranla tahmin edebilirsin:
Ekstra güç katsayısı (R)
: hava debisi
: blower çıkış basıncı (kPa) ≈ (m) dağıtım/difüzör kayıpları
: proses oksijen transfer verimi (OTE) – “temiz su SOTE” değil, proses içi verim
Alt not: Gerekli oksijen miktarı sabitse , bu yüzden . Blower verimi benzer kalırsa sadeleşir.
Havuz su derinliği m → hidrostatik ≈ 44 kPa
Temiz durumda hat+difüzör kaybı ≈ 6 kPa → kPa
Tıkanmada kayıp ≈ 12 kPa → kPa
Proses OTE (temiz)
Tıkanma ile OTE %25 düşsün →
Hesap:
➡️ Güç tüketimi ~%49 artar (ör. 100 kW → 149 kW).
Difüzör kirlenmesi → proses OTE’de %10–40 düşüş
Difüzör/hat basınç kaybı genelde %10–30 artış
Net enerji cezası çoğu tesiste %20–60 artış bandında görülür.
Oksijen ihtiyacın (kg O₂/h) sabit kabul: Aynı yükte karşılaştır.
Basıncı ölç: Blower çıkış manometresinden ve .
OTE değişimini tahmin et:
Tıkanma öncesi/sonrası aynı DO setpoint’te gereken hava debisi farkı,
Ya da hava debisi sabitse, DO’daki düşüş ve valf açıklıklarına bak.
Kabaca: .
Üstteki formülle R’yi hesapla. (Blower verimi benzer kalır varsayımı çoğu durumda yeterli.)
Difüzör basınç kaybı +30–50 mbar (3–5 kPa) artmışsa veya aynı DO için hava debisi ≥%20 yükseldiyse: kimyasal/mekanik temizlik ekonomik olur.
Aylık blower basıncı, toplam hava debisi, kWh/eklenen O₂ (veya kWh/kg BOD) trendi tut.
Temizlik sonrası kısa bir stress-test (aynı yükte DO=2 mg/L’yi tutmak için gereken Q ve p) ile kazanımı doğrula.